تاثیر باران بر فرار کرم از بستر

شاید شما هم دیده‌ اید هنگام باران‌ های شدید که آب حفره‌های زیرزمینی کرم‌های خاکی را پر می‌کند ، آنها از زیر زمین بیرون می‌آیند و روی پیاده‌ روها وخیابان ها سرگردان می‌ مانند . اما چرا اینگونه می‌شود ؟ مسئله این نیست که این کرم‌ها نمی‌خواهند تر شوند ! در واقع کرم‌ های خاکی برای اینکه بتوانند تنفس کنند ، به مرطوب بودن نیاز دارند .

کرم ایزینیا فوتیدا ریه ندارند . آنها از طریق پوستشان تنفس می‌کنند . اکسیژن در پوشش مخاطی روی پوست کرم حل می‌شود ، سپس از طریق پوست به درون رگ‌ های خونی انتشار پیدا می‌کند .

پوست باید مرطوب باشد تا به اکسیژن امکان عبور بدهد . غده‌های خاصی در بدن کرم ترشحاتی مخاطی را تولید می‌کنند که پوست کرم را همیشه لزج نگه می‌ دارد .

کارشناسان خاک در جدید ترین مطالعات خود یکی از دلایل اصلی به سطح‌ آمدن کرم‌های خاکی را مهاجرت اعلام کرده‌ اند .

دانشمندان سال‌ها بر این باور بوده‌ اند که کرم ایزینیا فوتیدابه منظور اجتناب از غرق‌ شدن در پناهگاه‌های مملو از آب پس از باران به سطح می‌آیند .

به گفته دکتر کریس لو از دانشگاه لانکاشیر مرکزی در انگلیس ، این ادعا درست نیست ؛ زیرا کرم‌های خاکی از طریق پوستشان نفس می‌کشند و به رطوبت موجود در خاک برای صورت‌ دادن این عمل نیاز دارند .

آن‌ها برخلاف انسان‌ها غرق نمی‌شوند و می‌توانند در صورت غوطه‌ ورشدن کامل در آب ، برای چندین روز بقا یابند .

هم‌ اکنون کارشناسان خاک بر این باورند که کرم‌های خاکی در طول فصل‌های بارانی برای اهداف مهاجرتی به سطح می‌آیند . این امر به آن‌ها اجازه می‌ دهد که فواصل بسیار طولانی‌ تری را نسبت به خلال خاک ، در سطح خاک بپیمایند .

این موجودات به دلیل نیازشان به رطوبت در هوای خشک قادر به انجام این کار نیستند .

همچنین گونه‌های خاصی از کرم‌های خاکی برای جفت‌ گیری به سطح می‌آیند . اما فقط گونه‌های اندکی از چهار هزار و 400 گونه موجود ، جفت‌گیری را بهانه‌ ای برای به سطح‌ آمدن می‌ دانند و این امر دلیلی نامحتمل برای به سطح‌ آمدن گسترده این کرم‌هاست .

توضیح دیگر شامل ارتعاشات قطرات باران بر روی سطح خاک است که به ارتعاشات شکارچیان آن‌ها از قبیل موش‌های کور شباهت دارد و کرم‌ های خاکی اغلب برای فرار از موش‌های کور به سطح می‌آیند .

مسئله مهم حفظ تعادل است . خشکی بیش از حد بد است : اگر کرم‌ها خشک شوند ، می‌‌میرند . اما رطوبت بیش از حد هم خوب نیست : کرم‌ها می توانند تا دو هفته درون آب زنده بمانند ، اما در این حالت آنها نمی‌ توانند اکسیژن کافی را از آب جذب کنند و در نهایت خفه می‌شوند .

اما چرا در باران‌های سیل‌ آسا این همه کرم را در جاده‌ها و پیاده‌ روها می‌بینیم ؟

چون تا یک میلیون کرم خاکی ممکن است در زیر زمینی به وسعت تنها یک جریب زندگی کنند. مراقب قدم‌های خودتان باشید !

تاثیر باران بر کرم ایزینیا