جفت گیری کرم ها

عنی هر جاندار در بدن خود هم گامت نر (اسپرم) تولید می کند و هم گامت ماده (تخمک)،

از طرف دیگر اسپرم های یک کرم خاکی نمی تواند تخمک های خودش را بارور کند و برای باروری به فرد دیگری از گونه خود نیاز دارد

برای همین به کرمهای خاکی از لحاظ تولید مثلی ، هرم آفرودیت دیگر لقاح یا نر ماده دگر بارور گفته می شود.

در سطح بدن کرم خاکی سوراخ هایی به غیر از دهان و مخرج وجود دارد که برخی از آنها در تولید مثل نقش دارند .

- چهار سوراخ کوچک مربوط به جایگاه اسپرمی یا جام نطفه ای که به طور جانبی در شیارهای میان حلقه ۹-۱۰ و ۱۰-۱۱ واقع است .

- سوراخهای تخم بر یا اوویدوکت به صورت زوج در سطح شکمی در حلقه ۱۴

- سوراخهای مجاری اسپرمی زوج با لبه های متورم در سطح شکمی حلقه ۱۵ .

همچنین هر کرم خاکی ۲ جفت بیضه (کوچک و بزرگ) و یک جفت تخمدان دارد .

کرمهای خاکی در قسمت بیشتر سال تولید مثل می کنند ولی حداکثر فعالیت تکثیری آنها در هوای گرم و مرطوب است .

جفت گیری معمولا در شب صورت گرفته و به ۲ یا ۳ ساعت وقت نیازمند است .

دو کرم خاکی از سوراخ خود خارج شده و سطح شکمی قدامیشان را نزدیک هم می آورند به طوری که امتداد قرار گیری سر در آنها در جهت مخالف هم قرار داشته باشد .

یعنی اگر سر یک کرم به سمت مشرق است، سر کرمی که می خواهد با او جفت گیری کند به سمت مغرب خواهد بود در این زمان ، کمربند تناسلی (حلقه ۳۱ تا ۳۷ ) هر کرم به حلقه های ۷ تا ۱۲ دیگری محکم می چسبد

سپس هر کرم لوله گلی به دور خودش تولید می کند که حلقه های ۹ تا ۳۶ را می پوشاند .

سپس هر کرم از طریق یک جفت شیار اسپرمی که از حلقه ۱۵ تا کمربند تناسلی کشیده می شود به کرم دیگر اسپرم منتقل می کند .

بعد از این کرم ها از هم جدا می شوند.

بعدا هر کرم پیله های (cocoons) محتوی تخم تولید می کند .

اندازه پیله ها در کرم خاکی معمولی ۷ تا ۵ میلی متر است و هر کدام دارای چندین تخم است که گویا فقط یکی از آنها به ثمر می رسد .

پیله ها به شکل قطره اشک و به رنگ نارنجی یا قهوه ای هستند .

معمولا ۳ هفته تا یک ماه طول می کشد تا تخم به کرم تبدیل شود و این مدت وابسته به دما و رطوبت است .

همچنین حدودا ۲ ماه طول می کشد تا کرم ها بالغ شوند .

پس از این مدت زمان برداشت کرم ها رسیده است.

مسایل مهم و نکات قابل توجه در تولید ورمی کمپوست که باید به آن توجه شود

مسایل مهم و مشکلاتی که در تولید ورمی کمپوست احتمال دارد اتفاق بیافتد.

در تولید ورمی کمپوست مشکلات خاصی امکان دارد پیشرو داشته باشید . کارشناسان ما طبق جدولی مشکلات – علت و همچنین راه حل مقابله با آن را به شما آموزش می دهند .

ردیف	مشکل	علت احتمالی	راه حل
۱	کرمها می‌میرند	خیسی زیاد بستر خشکی زیاد بستر دمای خیلی زیاد هوای ناکافی غذای ناکافی	با بستر خشک مخلوط کنید بستر را مرطوب کنید بستر را بطور کامل مرطوب کنید بستر را هوا داده و در آن سوراخ ایجاد کنید از بستر و خرده‌های غذای بیشتری استفاده نمایید
۲	بستر بوی بد می‌دهد	غذای بیش از حد وجود مواد غیر قابل تبدیل به کمپوست خیسی زیاد بستر عدم وجود هوای کافی	به مدت یک تا دو هفته به کرمها غذا ندهید این مواد را برداشته و غذای کرمها را بطور کامل در بستر مدفون کنید با بستر خشک مخلوط کنید بستر را باد داده و سوراخهای تهویه بیشتر ایجاد کنید
۳	کرمها اقدام به فرار می‌کنند	نامناسب بودن شرایط بستر	به راه‌حلهای فوق مراجعه کنید در اینصورت کرمها برگشته و در بستر دالان حفر می‌کنند
۴	مگسها به سوی بستر جذب می‌شوند	غذای فاسد در بستر است استفاده از غذای بیش از حد بویژه مرکبات	از قرار دادن غذای فاسد در بستر خودداری کنید از تغذیه بیش از اندازه کرمها پرهیز کنید
۵	بستر کپک می‌زند	اسیدی بودن بستر به میزان زیاد	استفاده از مرکبات را کاهش دهید
۶	بستر خشک می‌شود	تهویه بیش از اندازه نامناسب بودن سایبان وجود باد زیاد	بستر را مرطوب نمایید سایبان اصلاح شود دیوار محافظ یا بادشکن نصب نمایید
۷	در ته بستر آب جمع می‌شود	تهویه ضعیف آبیاری زیاد استفاده از خرده غذای بسیار خیس	تهویه بیشتر، افزایش بستر خشک میزان آب در هر آبیاری را کاهش دهید استفاده از این غذا را کاهش دهید
۸	سرند به سختی انجام شده و کرم بخوبی جدا نمی‌شود.	رطوبت بستر زیاد است سرعت گردش سرند زیاد است شیب سرند کم است منافذسرند مسدود می‌شود	ضمن جابجایی بستر و هوادهی رطوبت را کاهش دهید سرعت چرخش سرند را کم کنید شیب سرند را افزایش دهید با نصب برس منافذ سرند را باز نگه دارید
۹	هنگام سرند تعداد کرمها در بستر زیاد است	به علت رطوبت مناسب کرمها مهاجرت ننموده‌اند	شرایط فیزیکی یا شیمیایی را برای مهاجرت کرمها به انتهای بستر فراهم کنید

ادامه نوشته

تولید کود با کیفیت با آنالیز بالا

 نحوه تولید کود با کیفیت با آنالیز بالا

کرم‌ یک ماده آلی بسیار مطلوب و پایدار است و هنگامیکه به خاک رسی افزوده می­شود، باعث نرمی بافت خاک شده و راه را برای عبور هوا و افزایش تهویه خاک فراهم می­سازد. لعاب مخلوط با مدفوع کرمی که جاذب الرطوبه است، باعث جذب آب شده و از حرکت آن در خاک جلوگیری می­کند. همچنین ظرفیت نگهداری آب را نیز بهبود می­بخشد. خاک شنی ظرفیت نگهداری آب کمتری دارد در حالیکه خاکدانه­های کرم‌ که پوشیده از لعاب هستند، آب را برای مدت زمان بیشتری نگه می­دارند.

کربن آلی موجود در کرم‌ عناصر غذایی را به آرامی و به طور یکنواخت در سامانه رشد گیاهی آزاد کرده و گیاه را قادر به جذب آنها می­نماید. خاک غنی شده با کرم‌، موادی اضافی فراهم می‌کند که در کودهای شیمیایی غالباً یافت نمی­شود. به طور خلاصه می­توان گفت که کرم‌ایزینیا فتیدا در طولانی مدت و بر اثر استعمال مکرر، باعث بهبود خواص بیولوژیکی، فیزیکی و شیمیایی خاک می­شود. آن دسته از خواص کرم‌ایزینیا فتیدا که آنرا به یک کود زیستی ایده­آل برای خاک تبدیل می­کند عبارتند از:

۱- کرم‌ایزینیا فتیدا حاوی آنزیم­هایی از قبیل پروتئاز، لیپاز، آمیلاز، سلولاز، لیگناز و کیتیناز می­باشد. این آنزیمها به عملکرد خود در تجزیه زیستی مولکولهای بزرگ و بقایای کشاورزی در خاک ادامه می­دهند تا حملات میکروبی بعدی تسریع شود.

۲- کرم‌ایزینیا فتیدا از نظر دارا بودن ویتامینها، آنتی بیوتیکها و هورمونهای رشد، ماده­ای غنی می­باشد.

۳- مدفوع کرم عاری از عوامل بیماریزا است.

۴- مدفوع کرم دارای ریز جامعه گیاهی (میکروفلور) خاص است که در خاک برای ایجاد محصولات مفید، دارای فعالیت­های پیوسته­ای می­باشند.

۵- مدفوع کرم حاوی کوکونهای کرم خاکی بوده و تعداد این کرمها را در خاک افزایش می­دهد.

۶- افزودن این ماده (کرم‌ایزینیا فتیدا) به خاک، باعث ثبات ساختمان خاک می­گردد.

۷- کرم‌ایزینیا فتیدا رطوبت هو را نیز جذب می­نماید.

مواد مضر برای تغذیه کرم ایزینیا فوتیدا

مواد مضر برای تغذیه کرم ایزینیا فوتیدا

توجه به این نکته مهم است که نباید از مواد زیر بعنوان خوراک استفاده کرد:فلزات،فویل،پلاستیک،مواد شیمیایی،روغنها،حلالها،حشره کشها،صابون،رنگ،انواع مرکبات(پرتغال،لیمو،لیموترش،گریپفورت)پیاز،بوته سیر،غذاهای بسیار گرم یا پرچاشنی و غذاهایی با میزان اسیدیته بالا،همچنین نباید از گیاه خرزهره و دیگر گیاهان سمی و نیز گوشت مرغ،لبنیات و مدفوع سگ و گربه استفاده شود .

از گیاهانی که به وسیله آفت کشها یا با علف کشها تیمار شده اند، نباید در تولید کمپوست استفاده کرد . تنها می توان مقدار کمی از گیاهان تیمار شده با علف کش را به تل افزوده ولی باید دقت کرد که فرآیند تجریه بتواند بطور کامل انجام پذیرد . علفهای کوتاه شده از چمنها که بتازگی با علف کشها تیمار شده اند باید مدتی باقی بمانند تا تجزیه شوند .

ممکن است برخی مواد بعنوان تهدیدی برای سلامتی محسوب شده و یا تولید آفت نمایند بنابراین نباید از آنها در ساخت ورمی کمپوست استفاده نمود . افزودن مدفوع انسان و حیوان نیز توصیه نمی شود زیرا احتمال انتقال بیماری ها توسط آنها وجود دارد . همچنین نباید از گوشت،استخوان،چربی؛تخم مرغ درسته و محصولات لبنی استفاده کرد زیرا این مواد باعث جذب جوندگان(مانند موش)به ایستگاه تولید ورمی کمپوست می شوند . هنگامیکه دمای هوا در مرکز تل ورمی کمپوست به ۶۵ تا ۷۱ درجه سیلسیوس می رسد اغلب ارگانیسمهای بیماری زای گیاهی و بذرهای علف هرز از بین می روند .

مواد غذایی مناسب برای تولید ورمی کمپوست

مواد غذایی مناسب برای تولید ورمی کمپوست

کرمهای خاکی می توانند از تمام انواع زباله های غذایی، زباله های حیاط و باغچه و کاغذ و مقوا تغذیه نماید . زباله های باغچه ای مانند برگه، علفهای کوتاه شده،شاخ و برگهای کوچک و زاده های گیاهی غیر چوبی می باشند که همه قابل تبدیل به ورمی کمپوست هستند .

برگها عمده ترین زباله آلی موجود در اغلب مخازن کمپوست هستند . اگر از علفهای کوتاه شده استفاده می شود بهتر است که آنها را با دیگر زباله های منزل مخلوط نمود، زیرا در غیر اینصورت، این علفها باعث فشردگی و محدود شده جریان هوا می شوند . همچنین بهتر است شاخه هایی با ضخامت بیش از ۶ میلی متر را با یک رنده به قطعات کوچکتر تبدیل نمود. از زباله های آشپزخانه ای مانند باقیمانده سبزیجات، ته مانده قهوه و پوست تخم مرغ نیز می توان استفاده کرد . در صورت بکار بردن نیتروژن اضافی، می توان مقدار کمی خاک اره به آن افزود . برای هر صد کیلوگرم خاک اره حدوداً به یک کیلو نیتروژن خالص نیاز است که معادل ۲/۲ کیلوگرم اوره می باشد .خاکستر چوب نیز بعنوان منبع آهک محسوب می شود که باید به میزان کمی مورد استفاده قرار گیرد . روزنامه ها و کاغذهای باطله معمولی نیز قابل تیدبل به کمپوست می باشند اما به دلیل اینکه میزان نیتروژن در آنها کم است، سرعت تجزیه پائین می آید و در صورت استفاده، از کاغذ نباید وزن آنها بیش از ده درصد کل وزن مواد موجود در مخزن ورمی کمپوست باشد . زباله های آلی که از نظر بیولوژیکی تجزیه پذیر بوده و معمولاً بعنوان مواد کمپوست شوند، در پرورش کرم و تولید ورمی کمپوست مورد استفاده قرار می گیرند بشرح زیر می باشند :

فضولات حیوانی

می توان از مدفوع حیوانی مانند،گوسفند،اسب،بز،گاو و طیور برای این منظور استفاده نمود . لازم بذکر است پیش از استفاده مدفوع حیوانی بجز احشام آزمایشات و پیش بینی های اولیه مختلفی در مورد عوامل بیماریزا و واکنش در مقابل کرمهای خاکی انجام داد . باید برای استفاده از مدفوع اسب بسیار دقت شود زیرا مدفوع این حیوان حاوی ویروس تتانوس است که برای انسان مهلک و کشنده می باشد .

زباله های کشاورزی

ادامه نوشته

مقدار کود تولیدی توسط کرم ایزینیا فوتیدا

مقدار کود تولیدی توسط کرم ایزینیا فوتیدا

معمولاً هر ۲ کیلوگرم کرم خاکی می تواند یک کیلوگرم زباله آلی را در طول ۲۴ ساعت بازیافت نماید . اگر استراحت،بستر،رطوبت و غذای کرمها در شرایطی کاملاً مطلوب باشند در اینصورت جمعیت کرمها می تواند در طول یک شیانه روز معادل نیمی از وزن خود (یعنی یک کیلوگرم)بازیافت نماید .

مواد زاید برای تولید ورمی کمپوست

مواد زاید برای تولید ورمی کمپوست

منبع تولید مواد زاید	مواد زاید قابل استفاده در تولید ورمی کمپوست
مواد زاید کشاورزی مزارع کشاورزی باغ و باغچه مواد زاید حیوانی مواد زاید جامد شهری	کاه و کلش،علفهای هرز،پوسته شاخ و برگ ساقه،پوست میوه،علفهای کوتاه شده مدفوع،ادرار و محلول آبکی بیوگاز مواد زاید آشپزخانه های خانگی،رستوران ها،لجن تصفیه خانه های فاضلاب
مواد زاید صنایع کشاورزی واحدهای فرآوری مواد غذایی تصفیه خانه های روغن کارخانه های قند و تولید شکر واحدهای فرآوری و دانه واحدهای استخراج روغن آروماتیک(خوشبو) صنعت نارگیل واحدهای کشت بافت	پوست و سایر قسمتهای استفاده نشده میوه و سبزی ها تفاله و پوسته دانه تفاله،باگاس نرم هسته میوه ها،کاغذ و دانه های تاریخ گذشته ساقه ها،برگها و گلها پس از استخراج روغن مغز نارگیل کاغذ،قسمتهای کوچک گیاهی زاید

ورمی کمپوست و تغذیه قارچ

 ورمی کمپوست و تغذیه قارچ

قارچ خوراکی دکمه ای سفید مهم ترین قارچ خوراکی تجاری در سراسر دنیا می باشد. در این تحقیق، یازده تیمار خاک های پوششی گوناگون با پایه ورمی کمپوست بازیافت شده از زباله های شهری مشهد به عنوان جای گزین پیت (peat) در کشت قارچ Agaricus bisporus مورد استفاده قرار گرفت. مقایسه ای ما بین میزان رطوبت، pH، هدایت الکتریکی (EC) و ظرفیت نگهداری آب (WHC)، کل کربن آلی، کل نیتروژن، نسبت کربن به نیتروژن، وزن خاکستر و کربنات کلسیم قارچ کشت شده در خاک پوششی با پایه پیت (peat) و با پایه کمپوست انجام و در آن پارامترهای تولیدی مختلفی (تعداد قارچ ها، وزن کل محصول، وزن فردی، اندازه کلاهک، سرعت محصول دهی و وزن خشک) مورد ارزیابی قرار گرفت. میزان EC تیمارها به صورت معنی داری بالاتر از خاک پوششی با پایه پیت بود. نتایج آشکار کرد ورمی کمپوست به علت چسبندگی و EC بالا به تنهایی نمی تواند جایگزین مناسبی برای پیت باشد. در تعدادی از تیمارهایی که از ورمی کمپوست به همراه مکمل ها استفاده شد، تفاوت معنی داری در وزن کل محصول با خاک پوششی با پایه پیت در انتهای دوره کشت مشاهده نشد. در تمام تیمارهایی که از ورمی کمپوست به عنوان پایه در خاک پوششی استفاده کردند، وزن خشک، وزن فردی و قطر کلاهک به طور معنی داری افزایش یافت، گرچه تعداد قارچ های تولیدی کاهش یافت. در تیمارهایی که با استفاده از ورمی کمپوست تهیه شده بودند، سرعت محصول دهی یا فاصله زمانی بین خاکدهی و فلاش اول زیادتر از خاک پو

ادامه نوشته

آفت های ورمی کمپوست

آفت های ورمی کمپوست

کرم ورمی کمپوست تحت تاثیرو حمله آفات بی‌شماری هستند. دشمنان اصلی کرم ورمی کمپوست شامل کنه‌ها، دم فنریان، مورچه‌ها، صدپایان، حلزون‌ها، لارو سوسک‌های خاص، موش، مار، موش کور، وزغ و سایر حشرات و جانورانی که از کرمها تغذیه می‌کنند می‌باشند. کرم ورمی کمپوست همچنین دارای تعدادی انگل داخلی شامل تعداد زیادی از پروتوزوآها، تعدادی از نماتد‌ها، لارو خاصی از انواع پشه‌ها و… می‌باشد.

کنه‌ها:
کنه قرمز یکی از فاکتورهای محدودکننده در تولید کرم ورمی کمپوست بشمار می‌آید، کنه‌ها بطور طبیعی در کود‌های دامی و یا سایر مواد آلی مشابه دیده می‌شوند. همه بستر‌های تولیدکننده کرم ورمی کمپوست نیز معمولا حاوی تعداد کمی از جمعیت کنه‌ها می‌باشند. که تحت شرایط خاص این حد جمعیت افزایش یافته و خسارت‌زا می‌شود. گونه‌های زیادی از کنه‌های آفت در اکثر بستر کرم ورمی کمپوست وجود دارند اما مهمترین آنها کنه کرم ورمی کمپوست با نام علمی Urpoda agitans می‌باشد این کنه‌ها قهوه‌ای مایل به قرمز و بسیار ریز هستند که بدون استفاده از میکروسکوپ نیز قابل دیدن می‌باشند. این کنه‌ها بیشتر در سطح و یا لبه‌های بستر کرم‌ها و همچنین در محل تجمع مواد غذایی دیده می‌شوند، آنها معمولا به کرم خاکی حمله نمی‌کنند و تنها از مواد غذایی کرمها تغذیه می‌کنند. زمانی که جمعیت کنه‌ها افزایش یافت و به سطح بالایی رسید کرمها به اعماق بستر نفوذ کرده و در همان جا باقی می‌مانند؛ و معمولا به سطح خاک نمی‌آیند این عمل باعث تضعیف رشد و کاهش تولید مثل آنها می‌شود

 

کنترل کنه‌ها:
بهترین روش برای کنترل کنه‌های کرم ورمی کمپوست پیشگیری می‌باشد همچنین یک مدیریت مناسب، مهمترین راهکار کنترل کنه است. جمعیت بالای کنه تقریبا همیشه با یک یا چند مورد از شرایط زیر همراه است:
۱- میزان آب بیش از حد.
۲- میزان تغذیه و مواد غذایی زیاد.
۳- زباله و ضایعات تازه و آبدار.
برنامه تغذیه باید به گونه‌ای باشد که تمام مواد غذایی طی چند روز اولیه مصرف شود و از انباشته شدن مواد غذایی گندیده و ترش کرده در بستر جلوگیری شود.
بستر‌های تولید با زهکش ضعیف که بسیار خیس می‌شوند شرایط نامناسبی برای تولید کرم ورمی کمپوست و شرایط مطلوبی برای رشد کنه‌ها ایجاد می‌کنند. برنامه آبدهی باید مطابق شرایط آب و هوایی باشد تا بسترها زیاد خیس نشوند. معمولا جمعیت بالای کنه در شرایطی مانند تغذیه کرم ورمی کمپوست با زباله‌ها، برگ‌های کاهو و بقیه ضایعات سبزی که میزان رطوبت بالایی دارند بوجود می‌آید؛ بنابراین تا زمانی که جمعیت کنه‌ها تحت کنترل در آید باید رطوبت این مواد را کاهش داد و سپس جهت تغذیه استفاده نمود و حتی پس از آن نیز مصرف این مواد باید با احتیاط صورت گیرد. زمانی که جمعیت کنه‌ها در حال افزایش است پوشش بستر را برداشته و برای چند ساعت سطح بستر را در مقابل نور مستقیم آفتاب قرار دهید و همچنین میزان تغذیه و آبدهی را کم کنید.
برخی تولیدکنندگان زمانی که جمعیت حشرات و کنه‌ها افزایش می‌یابد ابتدا آبدهی زیادی بر روی سطح بستر انجام می‌دهند تا آفات به سطح بیایند سپس توسط مشعل دستی روی سطح بستر را می‌سوزانند. باید توجه داشت حذف و دفع فیزیکی و یا شیمیایی کنه‌ها تنها باعث کنترل موقتی آنها می‌شود بخصوص زمانی که شرایط بستر در جهت کاهش شرایط بهینه کنه‌ها، تغییر داده نشود.
دم فنریان:Spring tail

ادامه نوشته

مقدار استفاده از ورمی کمپوست در کشاورزی

صورت عام مصرف ورمی کمپوست محدودیتی نداشته و مقادیر پیشنهادی به صورت عمومی و تجربی مورد ازمایش قرار گرفته است و مصرف بیش از مقادیر پیشنهادی نیز باعث سوختن گیاه نمیگردد.

 

کود ورمی کمپوست به صورت های مخلوط با خاک سطحی و یا هنگام تعویض گلدان با کل خاک و یا هنگام کاشت نهال به صورت چاله ای در اطراف ریشه ( چالگود ) مصرف نمایید.

 

گلدانهای اپارتمانی :

به عمق ۲ الی ۵ سانتی متر خاک گلدان را برداشته و کود ورمی کمپوست را جایگزین نموده و با خاک سطحی مخلوط کنید. در صورت جابجایی گلدان معادل ۲۰٪ الی ۴۰٪ از حجم گلدان جدید را کود ورمی کمپوست و الباقی را خاک معمولی مخلوط نمایید.

باغچه های خانگی :

۲ تا ۳ کیلو گرم ورمی کمپوست در هر متر مربع ( به ضورت مخلوط با خاک سطحی )

گلهایی که بصورت زهکش ابیاری میگردند مانند بنفشه افریقایی :

۲ تا ۳ قاشق کود ورمی کمپوست را در یک لیوان اب مخلوط و بعد از ۲۴ ساعت مایع بدست امده را که ورمی تی ( vermi tea ) نام دارد را در ظرف زیر گلدان ریخته و گلدان را درون ان قرار دهید.

گیاهانی با ریشه غرق ابی مانند بامبو :

۲ تا ۳ قاشق کود ورمی کمپوست را در پارچه تنظیف پیچیده و به صورت تی بک ( teabag ) داخل گلدان اب قرار دهید.

صیفی جات:

۱/۵ تا ۵/۲ کیلو گرم کود ورمی کمپوست در هر متر مربع بصورت مخلوط با خاک صطحی به عمق ۱۰ الی ۱۵ سانتیمتر .

سبزی کاری :

مخلوط ۱۰٪ الی ۱۵٪ کود ورمی کمپوست را با خاک گلدان یا خاک سطح باغچه حداقل به عمق ۲ تا ۵ سانتی متر.

 

درختان مثمر :

۳ الی ۵ کیلو گرم برای هر درخت بصورت چالکود .

درختان غیر مثمر :

۲ تا ۳ کیلوگرم برای هر درخت بصورت چالکود

نشاکاری و تکثیر :

۲۵ تا ۷۵ گرم برای هر نشا

نهال کاری :

۵۰۰ گرم برای هر نهال بصورت چالکود

زمینهای زراعی :

۶ تا ۹ تن در هکتار بسته به نوع کشت و کیفیت خاک

ورمی کمپوست و کشاورزی ارگانیک

 در کشاورزی پایدار ، استفاده از کود زیستی به جای کودهای شیمیای این امکان را به ما میدهد که علاوه بر این که ما محیط زیستی پاک و بکر داریم از مزایای اقتصادی سودمند برای تولید محصول بهره ببریم

از انجایی که برای افزایش محصولات کشاورزی   در سالهای اخیر  از کودهای شیمیایی متونع استفاده شده

تا به حال کشاورزان علاوه بر هزینه سنگین این نوع کودها الودگی های زیست محیطی و همینطور اکولوژیکی را به وجود اورده اند که خیلی مخرب تر و زیان اور تر است

بدین منظور استفاده از کودهای زیستی یکی از راه کارهای مناسب برای این هدف مهم میباشد

کودهایی که حاوی مواد مغذی برای گیاه میباشد که کاملا به صورت الی بوده از این نوع کودها میتوان به کودهای حیوانی اشاره کرد

که شامل کودهای دامی ،کودهای خوک ،کودهای اسبی و …. میباشد

از انجایی که یکی از بزرگترین مشکل کشاورزان برای استفاده از این کودها ،

تخم علف هرزهایی است که بعد از منتقل کردن کود دامی  به زمین برای کشاورزان مشکل به وجود می اورد

و هزینه های زیادی را برای از بین بردن ان برای کشاورز متحمل میشود به طوری که حتی بعضی کشاورزان مجبور به اتش زدن علفهای هرز مانده  میشوند

اما ما با معرفی طلایی  که نه تنها همان خصوصیات بیلوژیک کودهای دامی را دارد بلکه به صورت خیلی بیشتر و مفیدتر حاوی مواد غذایی و عناصر است و از همه مهم تر این که دیگر مشکل تخم علف هرز به وجود نمی ایید و کودی کاملا الی و مفید برای خاک به وسیله کرمهای خاکی تولید میکند

 

یکی دیگر از مشکلاتی که کشاورزان را تهدید میکند مشکل تخریب خاکهای زمین های کشاورزی است که در سراسر جهان این امر گسترده شده به طوری که طبق گزارش های اخیر سازمان بین الملی غذا (IFPRI)

40 ٪ از زمین های کشاورزی در جهان به طور جدی تخریب شده است پس مدیریت خاک در بحث کشاورزی ارگانیک یا پایدار در اولویت قرار دارد و از انجایی که استفاده ی کودهای کشاورزی الی سطح مواد الی خاک را افزایش میدهد و باعث بهبود سختمان خاک میشود او از سوی دیگر  زهکشی و هوادهی بهتر خاک را سبب میشود باعث افزایش  فعالیت بیلوژکی خاک شده  و از ان سو هم عملکرد محصولات بالا رفت

                                                                                  

کشاورزی ارگانیک، نظام زراعی است مبتنیبر مدیریت اکوسیستم زراعی، تمرکز بر حاصلخیزی خاک و سلامت گیاه و عدم مصرف موادشیمیایی مصنوعی که با شرایط اجتماعی، اقتصادی منطقه‌ای و محلی سازگار است. در سطح فراتر از کشاورزی ارگانیک، کشاورزی بیودینامیک تعریف می‌شود که شامل ابعادروحانی با ساختار ریتمهای کیهانی، نیروی حیاتی، کیفیت، تدارکات بیودینامیک، موجودزنده مزرعه می‌شود. در سیستم کشاورزی ارگانیک، خاک به عنوان یک سیستم زنده تلقی می‌شود که با تقویت آن، فعالیت میکروارگانیسم های مفید نیز تقویت می‌شود. این ایده که خاک یک سیستم زنده است، پایه اصلی  در نظام ارگانیک است  که معتقد است بین خاک، گیاه، حیوان و انسان یک ارتباط ناگسستنی وجود دارد.کشاورزی ارگانیک در ساده‏ترین تعریف به عنوان «کشاورزی بدون افزودن مواد شیمیایی صنعتی» تعریف شده است. ماده شیمیایی صنعتی، ماده‏ای است که طی فرایندهای شیمیایی غیرطبیعی تهیه شده است. این تعریف، ناقص و حتی نادرست است. این تعریف بدان معنا نیست که کشاورزی ارگانیک قطعا کشاورزی بدون مواد شیمیایی باشد.مواد شیمیایی صنعتی (مصنوعی) چون علف‌کشها، حشره‏کشها، قارچ‏کشها، داروهای دامی، سوپرفسفات و اوره در کشاورزی ارگانیک به‏کار نمی‏رود. به طور کلی در مزارع ارگانیک، هیچ‏گونه ماده شیمیایی مصنوعی به کار برده نمی‏شود. این مواد در آماده‏سازی خاک، رویش گیاه یا تولید نهاده‏هایی که در تغذیه گیاه، ذخیره‏سازی، فراوری و یا فروش آن دخالت دارند، به کار نمی‏روند. به‏علاوه، دامها تا حد امکان اجازه حرکت آزادانه در مرتع را دارند.

های توسعه کشاورزی ارگانیک در ایران

چالش ۱ -  با توجه به این که استراتژی  اصلی در کشاورزی ، افزایش کمی  تولید و خودکفایی در است ،آیا کشاورزی ارگانیک قادر به تامین غذای کافی و تولید بالا ی محصولات  می باشد؟

چالش ۲ – تحلیل اقتصادی و هزینه و فایده حرکت به سمت کشاورزی ارگانیک در کشاورزی ایران چگونه خواهد بود ؟

چالش ۳ – سیستم متعارف  انتقال یافته های تحقیقاتی در کشور کار آیی مناسب را برای عملیاتی کردن کشاورزی ارگانیک دارا می باشد؟

چالش  ۴ – به این که  کشاورزی در ایران مبتنی بر تولید روستایی  در بیش از ۷۰۰۰۰روستاست .یعنی بالغ بر ۸۰ درصد از تولیدات کشاورزی ایران در فعالیت بهره برداران روستایی ایران شکل می گیرد ، شرایط اقلیمی ایران که  میانگین بارندگی در آن  ۳۳% میانگین بارندگی جهانی و  ۵۰% میانگین بارندگی آسیاست   میانگین تبخیر آب سه برابر میانگین تبخیر جهانی است ،متوسط بارندگی  یک سوم میانگین  دنیا یعنی  ۲۵۰میلی لیتر است و  سالانه حدود  ۹۰میلیارد متر مکعب آب در بخش  کشاورزی مصرف می شود .که این مقدار ۳۰در صد بالاتر از استاندارد جهانی است و هدر رفت  حدود ۷۰ درصد از آب مصرفی در کشاورزی کشور  و….  تا چه حد توسعه کشاورزی ارگانیک در کشور را ممکن می سازد  .

چالش ۵- کمپانی های و شبکه های بزرگ اقتصادی متشکل از حامیان کشاورزی مدرن  قرار دارند که راه رسیدن به کشاورزی پایدار و فرار از مواد شیمیایی را کشاورزی مدرن می دانند. آنها در مقالات علمی و از طریق رسانه های مختلف عنوان می کنند که کشاورزی ارگانیک پایدار نیست و تولیدات آن به مراتب از کشاورزی مدرن پایین تر است و از این طریق فشار را برای کار برد محصولات ترا ریخته ،هورمونهای رشد ،آنتی بیو تیکهای خوراکی دام ،اشعه دادن و پرتو افکنی  و مواد سنتز شده را افزایش داده و کاربردآن را به جای استفاده از مواد شیمیایی که مخاطرات آنرا پذیرفته اند، توجیه می نمایند

نکاتی مهم درباره ورمی کمپوست

1)فن کمپوست سازی از زمان های بسیار دور بخشی از کشاورزی بوده است

2) کرم ها دارای دست و پا و چشم نمیباشند

3) حدود 2700 نوع مختلف از کرم های خاکی وجود دارند

4)کرم ها با ایجاد تونل در خاک موجب نزدیک شدن خاکهای زیرین به خاک های سطحی میشوند

5)اگر پوست کرم ها خشک شوند کرم ها خواهند مرد.

6)هر روز معادل نیمی از وزن خود تغذیه میکنند

7)کرم ها به سرعت بر مواد غذایی اثر کرده و مدفوع کرمی سرشار از مواد مغذی است

محمد جواد حیدری
نقل از کتاب تولید ورمی کمپوست برای کشاورزی پایدار ترجمه دکتر علیخانی

جمعیت کرم های ایزینیا فتیدا طی دوره تولید کود(حدود 3 ماه) در اثر تولید مثل حدود 5-7

برابر میشود که معادل مصرفی خود را باید جدا نمود و مابقی اضافه را با قیمتی عالی 

میتوان به فروش رساند.

امید است که با خرید از تولید کنندگان واقعی در این صنعت حمایت خود را از کشاورزی ارگانیک و محیط زیست کشور عزیزمان اعلام داریم.

بازاریابی و خرید وفروش ورمی کمپوست

بازاریابی و خرید وفروش ورمی کمپوست

برای تولید هر محصولی درصدی از هزینه های برآورد شده صرف تولید و درصدی نیز صرف فروش و بازاریابی می شود . نحوه بسته بندی ، چگونگی عرضه به بازار ، کیفیت و کمیت تبلیغات و … همه و همه بخشی از یک فرآیند بازار یابی را تشکیل می دهد . در صنعت ورمی کمپوست ۲۰ درصد کار صرف تولید و ۸۰ درصد آن صرف بازاریابی و فروش است این مطلب نماینده مطالب زیر است

اول آنکه مشخصا صنعت ورمی کمپوست نوپا و نو ظهور است بنابر این نیازمند تبلیغات گسترده در سطح فعالیت و بازار برای شناساندن محصول و ویژگی های آن است

.

.

 

دوم آنکه فروش چنین محصولی در سطح بازار کاری بسیار دشوار تر از فروش سایر محصولات و تولیدات است بنابر این کسی که وارد این صنعت می شود نباید صنعت ورمی کمپوست را با سایر صنایع غیاث کند

سوم به دلیل دشواری های بسیار بالا در فروش این محصول روش های معمول و رایج در فروش و بازاریابی سایر محصولات در فروش و بازاریابی محصولات ورمی چندان کارا نمی باشد

با توجه به مطالب فوق در نگاه اول می توان چنین گفت که برخلاف آنچه که در برخی از سایت ها یا مراکز مشاوره ورمی کمپوست در باره ی این محصول زده می شود این صنعت بیشترین انرژی را در بخش های بازاریابی خواهد گرفت

ادامه نوشته

میوه ارگانیک و ورمی کمپوست

میوه ارگانیک و ورمی کمپوست

یافته‌های جدید دانشمندان در واقع تأییدی بر این باور قدیمی است که هر چیزی طبیعی‌اش بهتر است. بر اساس مطالعه‌ای 10 ساله که گوجه‌فرنگی‌های ارگانیک و انواع معمولی را مقایسه کرده، محققان دریافته‌اند که میزان مواد مغذی و آنتی اکسیدان‌هایی مثل فلانوئیدها در انواع ارگانیک، دو برابر بیشتر از انواع معمولی است. اما این محصولات غذایی ارگانیک چه هستند که در سال‌های اخیر این همه درباره آنها جار و جنجال شده؟

 به طور کلی، غذای ارگانیک یا طبیعی، به غذایی گفته می‌شود که بدون دخالت یا بدون مصرف آفت‌کش‌ها، کودهای شیمیایی و ترکیبات اصلاح شده ژنتیکی تولید شده باشد. در واقع کشاورزی ارگانیک، شیوه‌ای از کشاورزی است که در تمامی مراحل کاشت تا برداشت، جمع آوری و بسته‌بندی محصولات کشاورزی از کود شیمیایی استفاده نمی‌کند.

 البته، در ابتدا این محصولات، تنها در فروشگاه‌های کوچک و یا در بازارهای محلی کشاورزان قابل دسترس بود، ولی در سال‌های اخیر، به طور وسیعی در اکثر فروشگاه‌ها در کشورهای اروپایی و آمریکایی فراهم و قابل دسترس شد؛ چنانکه مصرف غذاهای ارگانیک در بین مردم آمریکا در طی چند سال اخیر دارای رشد 17 تا 20 درصدی بوده است.

 

 در حالی که محصولاتی که پیش از این در بازار مرسوم بوده‌اند و از نظر شکل ظاهری بهتر و بزرگتر هم بودند، تنها رشد 2 تا 3 درصدی داشته‌اند. به همین دلیل هم بسیاری از شرکت‌های تولید مواد غذایی به سمت مصرف این مواد برای تولید فرآورده‌های خود سوق داده شده‌اند.

 

در ابتدا، غذای ارگانیک تنها شامل سبزی‌های تازه بود و اولین مصرف کنندگانی که از غذای ارگانیک استفاده می‌کردند، به دنبال غذایی بودند بدون مواد شیمیایی، تازه و در حد امکان دارای کمترین مراحل فرایند؛ و چون آنها باید اقلام مورد نیاز خود را مستقیماً از کشاورزان خریداری می کردند بنابراین، شعار «کشاورز خود را بشناس تا غذای خود رابشناسی» از اولین شعارهایی بود که به منظور ترویج مصرف غذاهای ارگانیک، باب شد.

 

اما امروزه در بسیاری از کشورهای دنیا، محصولات ارگانیک، دیگر لوکس و «خاص» به حساب نمی‌آیند و در فروشگاه‌ها، انواع محصولات ارگانیک از میوه و سبزی گرفته تا مرغ، تخم مرغ و شیر را می‌توانید با برچسب ارگانیک و تنها اندکی گران‌تر از انواع معمولی، خریداری کنید.

 

 محققان وارد می‌شوند

 

هم‌زمان با رونق گرفتن بازار محصولات ارگانیک، تحقیقات برای کشف خواص برتر این محصولات هم رونق گرفت. یکی از تازه‌ترین این مطالعات درباره مقایسه خواص آنتی‌اکسیدانی گوجه‌فرنگی‌های ارگانیک و معمولی است که نشان داده میزان مواد مغذی و آنتی‌اکسیدان‌هایی مثل فلانوئیدها در انواع ارگانیک، دو برابر بیشتر از انواع معمولی است و این البته یک نتیجه خیره‌کننده است.

 

ادامه نوشته

امکانات لازم برای راه اندازی کارگاه یا فارم ورمی کمپوست

امکانات لازم برای راه اندازی کارگاه یا فارم ورمی کمپوست

الف) هوادهی :

معمولا با افزودن برخی از انواع عناصر حجیم ( کاه ، علف های هرز بدون بذر) با ایجاد خلل و فرج باعث انجام عمل هوادهی  به صورت طبیعی می شود . اگر توده کود در اثر وزن خودش نشست کرده و فشرده شود ، می توان با زیر رو کردن توده ، عمل هوادهی را انجام داد.تقریبا هر ۲ یا ۳ هفته یکبار ، چند اینچ بالایی بستر می بایست به آرامی به هم زده شود تا گازهای انبار شده ، اجازه فرار یابند.  این کار باعث جلوگیری از متراکم شدن بیش از اندازه بستر نیز می شود.ترجیحا جهت تلفات ندادن از ۴ شاخ که در دامداری ها استفاده می شود استفاده کنید.

 ب) رطوبت :محتویات توده باید مرطوب نگه داشته شوند ولی نباید اشباع شود ، چرا که باعث خفگی کرم ها می گردد . در مناطق گرم در فصل تابستان برای جلوگیری از خشک شدن توده ، استفاده از پوشش های حصیری مفید است.

ج)  دما :دمای مورد نیاز برای بدست آوردن نتیجه مطلوب در فرآیند کمپوست سازی ( ۳۰-۲۰) درجه سانتیگراد می باشد. هرچند بقای کرم های خاکی در دماهای پائین تر از این مقدار و بالاتر از ۴۸ درجه نیز امکان پذیر است با وجود آنکه افزایش دما ، موحب بالا رفتن سرعت تجزیه می شود گرما دادن توده ها برای تجزیه بیشتر، درست  نیست . کرم ها در برابر تغییرات شدید دمایی در یک فاصله زمانی کوتاه ، مقاومت چندانی از خود نشان نمی دهند.

د ) ظرف :شکل و اندازه ظرف ورمی کمپوست، بسته به شرایط به مقدار زائداتی که به کمپوست تبدیل می شوند و تعداد کرمهایی که کشت می دهیم ارتباط دارد. به طور متوسط ۲۰۰۰ کرم بالغ می توانند در ظرفی با ابعاد یک متر نگهداری شوند و قادر خواهند بود تقریبا ۲۰۰ کیلوگرم  زائدات را در هر ماه به ورمی کمپوست تبدیل نمایند. جنس ظرف ها می تواند از جنس چوب پرداخت نشده غیر آروماتیک یا پلاستیک باشد . اگر محیط پرورش کرم بیرون از خانه باشد ، استفاده از ظرف های چوبی جهت حفظ درجه حرارت مناسب بهتر است .

 ه) مواد بستر ( Bedding Material ) : گاهی اوقات جهت تغذیه بهتر کرم ها از یک لایه قابل تجزیه زیستی استفاده می شود . مراد بستر  ممکن است از روزنامه غیر براق پاره شده ، کاغذ کامپیوتر ،مقوا ، برگهای خرد شده ، کاه ، علف خشک یا گیاهان مرده ، خاک اره خزه پوسیده یا کمپوست تشکیل شده باشد.

ادامه نوشته

فرآوری کرم ایزینیا

برای عمل آوری کرم های برداشت شده می توان چند پیشنهاد را مطرح نمود :

1 – یک راه این است که کرم ها را تمیز کرده و بشوییم و در لای پارچه تمیزی در دمای 3 تا 4 درجه (یخچال) نگهداری کنیم تا متابولیسم آنها پایین بیاید .

با این کار می توان کرمها را چند روزی تازه و زنده نگه داشت و به صورت درسته یا تکه شده به ماهیان خوراند

2 – روش دیگر این است که کرمها را تکه کنیم و خشک کنیم . مثل گاماروس که در بازار است . (موجودات کوچک و میگو مانند که به رنگ قهوه ای روشن در پلاستیکهای کوچک به فروش می رسد ) .

3 – روش بعدی انجماد و خشک کردن کرمهاست . مانند همان کاری که با توبیفکس می کنند .

 

4 – این روش که محصول آن بسیار با ارزش است تولید آرد کرم خاکی نام دارد

در این روش باید کرم ها را خشک و سپس آسیاب نمود .

5 – روش آخر ؛ غنی سازی کرم خاکی زنده با آنتی بیوتیکها و مواد مفید دیگر است

بهترین روش برای زیاد شدن کرم ایزینیا فوتیدا

بهترین روش برای زیاد شدن کرم ایزینیا فوتیدا

ساده‌ترین روش تولیدکرم پوسال (ورمی‌کمپوست) به شرح زیر است:
۱- بستر سازی: هر نوع موادی که به عنوان زیستگاه نسبتا پایدار کرم باشد بستر نامیده می‌شود.
بستر کرمها باید بر روی سطح صاف و شیبدار بتنی و در سالن یا پوشش گلخانه‌ای ایجاد شود، بنابراین زمین مسطح بدون سنگ و کلوخ و خرده شیشه را مرطوب نموده و کاملا می‌کوبند تا سفت شود و یا آن را با بتون به ارتفاع ۱۵ سانتیمتر پوشش می‌دهند. یک شیب %۱ تا %۲ مطلوب است به دلیل اینکه فرایند شستشو آسان¬تر می¬شود و تهیه آب کرم یا wormwash امکانپذیر می‌گردد.
دلایل صاف و شیبدار بودن بستر موارد زیر است:
الف- جدا شدن آب مازاد و شیرابه یا پساب از بستر جهت جلوگیری از فاسد شدن بستر.
ب- جمع‌آوری شیرابه از طریق کانالهای مخصوص در مخزن (septing tanke ) و مصرف بخشی از آن ضمن مخلوط نمودن با آب و مصرف بقیه بعنوان کود مایع.
ج- خارج کردن مواد ناشی از شستشوی کودهای مرغی یا کودهای حیوانی تازه که حاوی مقدار زیادی اوره بوده و برای کرمها سمی و کشنده می‌باشند و یا خارج کردن سایر مواد سمی و مضر.
بستر کرم باید دارای شرایط زیر باشد:
- قابلیت جذب بالا: کرم توسط پوست تنفس می‌کند در نتیجه مواد بستر باید قابلیت جذب آب بالایی داشته باشند.
- دارای تخلخل مناسب باشد: کرم‌ها به اکسیژن نیاز دارند در نتیجه اگر مواد بستر فشرده باشد نفوذ هوا کاهش یافته و تنفس کرم مختل می‌شود. اندازه ذرات، شکل ذرات، بافت ذرات و سختی آن بر میزان تخلخل موثر است.
- مقدار کم پروتئین و یا نیتروژن (نسبت بالای کربن به نیتروژن): مواد پروتئین سریع شکسته شده و تولید گرما و اسید می‌نمایند که زندگی کرم را مختل می‌نماید لذا بستر باید دارای نسبت بالای کربن به نیتروژن باشد.
۲- ایجاد سایبان از جنس آیرون شیت (پلیت) یا پلاستیک گلخانه با پایه‌های فلزی و یا از جنس حصیر و سرشاخه درخت با پایه‌های چوبی برای محافظت کرمها در برابر بارندگی و نور آفتاب. ارتفاع سایبان بسته به شیوه تخلیه مواد آلی، مساحت مزرعه، نوع و جنس سایبان بین ۲ تا ۳ متر قابل تغییر است.
بهتر است از پلاستیک برای پوشانیدن سطح بستر استفاده نگردد، زیرا لایه پلاستیک باعث افزایش درجه حرارت و جمع شدن گازهای مختلف در بستر می‌شود.
۳- ایجاد پشته‌ای از کود گاوی نیمه پوسیده به شکل گنبدی به عرض ۷۰ سانتیمتر، ارتفاع ۴۰ سانتیمتر و طول دلخواه و آبیاری فراوان آن بمنظور خروج شیرابه کود. بستری با ابعاد یک متر در یک متر و با ارتفاع ۴۰ سانتیمتر به ۳۰ الی ۳۵ کیلوگرم خوراک و ماده بستری نیاز دارد. این مقدار برای ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ کرم خاکی کافی است که تکثیر شده و عمل کمپوست‌سازی را از لایه‌های بالایی آغاز کند. چون کرمهای قرمز تمایل دارند که از قسمت‌های سطحی بستر تغذیه نمایند، عمق بستر نباید بیش از ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر باشد. اگر بستر عمق بیشتری داشته باشد مواد آلی فشرده و بصورت غیرهوازی تجزیه شده و تولید بوی نامطبوع و مواد سمی می‌نماید و در نهایت منجر به مرگ کرمها می‌گردد.
۴- ایجاد شیار در طول خط‌الراس پشته به عمق ۱۵ سانتیمتر و ریختن کرمها به داخل آن و سپس بر گردانیدن کود روی کرمها.
۵- جمعیت مناسب کرم جهت تکثیر کرم ۵-۵/۲ کیلوگرم در مترمربع است و نباید بیشتر از پنج کیلوگرم باشد در جمعیت‌های کمتر تولید مثل کاهش می‌یابد زیرا کرم‌ها کمتر با یکدیگر تماس می‌یابند. جمعیت مناسب کرم جهت تولید کرم پوسال (ورمی‌کمپوست) ۱۰ – ۵ کیلوگرم در مترمربع می‌باشد. تولیدکنندگان کرم پوسال (ورمی‌کمپوست) معمولا پنج کیلوگرم در مترمربع استفاده می‌کنند و با دو برابر شدن جمعیت کرم بستر را نصف می‌کنند. زمان لازم برای تولید کود آلی در دمای ۲۵ درجه سلسیوس در حدود ۵/۱ تا ۲ ماه خواهد بود و تقریبا نیمی از وزن پشته تبدیل به کرم پوسال (ورمی‌کمپوست) خواهد شد. کرمهای قرمز تحت شرایط مطلوب می‌توانند در یک روز معادل وزن خود تا دو برابر از زباله‌ها و بستر تغذیه کنند و %۶۰ آنرا به کود ورمی‌کمپوست تبدیل کرده و دفع‌کنند. خلاصه، هر عدد کرم بالغ قادر است در یکماه (سی روز) ۲۳ گرم کرم پوسال (ورمی‌کمپوست) تولید کند. اما بطور متوسط برای بازیافت هر یک کیلوگرم زباله غذایی در طول ۲۴ ساعت حدودا به ۲ کیلوگرم کرم خاکی نیاز است؛ بنابراین مدت زمان لازم برای تولید کرم پوسال (ورمی‌کمپوست) در بستر بستگی به میزان کرم موجود در پشته‌ها دارد، نگهداری کرم درون پشته‌ها به دو منظور صورت می‌پذیرد:
الف – افزایش جمعیت
ب- تولید کود آلی (کرم پوسال (ورمی‌کمپوست))
وزن اولیه کرمها درون پشته برای هدف اول به مراتب کمتر از هدف دوم است.
۶- آبپاشی پشته بصورت روزانه به اندازه آبیاری چمن به منظور ایجاد شرایط محیطی مناسب برای فعالیت کرمها و بلع غذا توسط آنها. روش مناسب برای آب‌رسانی به پشته‌ها استفاده از شلنگ نرم پلی اتیلن شماره ۱۶ مشکی و نصب آب پاش در سر آن و آبپاشی روی پشته‌ها است به طوری که رطوبت هر نقطه همیشه در حد %۷۰ حفظ شود. زمان بین آب دهی تجربی است و با توجه به میزان رطوبت تعیین می¬شود. ولی هر نقطه باید حداقل هفته‌ای ۲ بار آب داده شود.
۷- پس از گذشت حدود شش هفته کرم پوسال (ورمی‌کمپوست) برای برداشت آماده می‌شود. در مزارع کرم پوسال (ورمی‌کمپوست) پس از سه الی چهار ماه مدفوع کرمی را برداشت می‌نمایند. برای برداشت کرم پوسال (ورمی‌کمپوست) ابتدا باید جداسازی کرمها از پشته‌ها انجام شود، برای جداسازی کرمها از پشته‌ها لازم است بعد از اندکی هوادهی به بستر و کاهش رطوبت آن با استفاده از غربال دوار برقی که به همین منظور طراحی و ساخته شده است بستر سرند گردد. برای غربال کردن در مزارع کوچک می‌توان از یک توری دو میلیمتری گالوانیزه نیز استفاده کرد، بمنظور حفظ کرمها لازم است از ابتدای بستر، هر روز نیم متر از بستر آبیاری نشود تا کرمها رفته رفته به انتهای بستر مهاجرت نمایند بعد از مهاجرت کرمها با هوادهی بستر و کاهش رطوبت آن اقدام به سرند نمایید در صورتیکه رطوبت بستر زیاد باشد عملیات سرند بسیار مشکل خواهد شد.
۸- برای جمع‌آوری کرمها می‌توان با ایجاد یک ماهیچه از کود دامی نیمه پوسیده در کنار پشته‌ای که دیگر فاقد مواد غذایی لازم برای تغذیه کرمها است سبب مهاجرت کرمها از پشته قدیمی به این ماهیچه گردید و پس از آن اقدام به ایجاد پشته‌های جدید و انتقال جمعیت کرم به این پشته‌ها نمود. اگر کرم مجبور به زندگی در میان زباله‌هایی باشد که خود تولید نموده در اینصورت نمی‌تواند به حیات سالم خود ادامه دهد؛ بنابراین باید بستر را بطور مرتب عوض کرده و اجازه نداد که مدفوع کرم به ماده‌ای سمی برای کرمها تبدیل شود.
۹- برای تولید کرم پوسال (ورمی‌کمپوست) در خانه می‌توان از جعبه‌های چوبی، پلاستیکی و فلزی با ایجاد سوراخهایی با اندازه مناسب در کف و دیواره‌های آن برای انجام زهکشی استفاده کرد.
۱۰ – بعد از انجام سرند، کرم پوسال (ورمی‌کمپوست) که بصورت ذرات دانه‌بندی می‌باشد در کیسه‌های پلاستیک ۱ تا ۲۰ کیلویی بسته‌بندی و به بازار عرضه می‌گردد، بدیهی است در صورت درخواست متقاضیان می‌توان نسبت به غنی‌سازی و استانداردکردن کمیت عناصر غذایی آن بعد از نمونه برداری و تجزیه آن در آزمایشگاه اقدام و آن را برای محصولات گلخانه‌ای با نیاز مشخص آماده نمود. رطوبت کرم پوسال (ورمی‌کمپوست) در هنگام بسته‌بندی نباید بیش از ۲۰ درصد باشد.

ادامه نوشته

عناصر موجود در بیوکمپوست

عناصر موجود در بیوکمپوست

کمپوست به‌دست آمده از زباله‌ی آلی، حاوی مقدار فراوانی عناصر معدنی بوده که پاره‌ای از آن‌ها برای رشد گیاهان ضروریست. مهمترین این عناصر که oligo elements نامیده می‌شوند، عبارتند از بر، روی، مس، منگنز، مولیبدن، کبالت بعلاوه‌ی عناصر عمده‌ی دیگر که عبارتند از: نیتروژن، پتاسیم، گوگرد، کلسیم، منیزیم.

همه چیز درباره کرم ایزینیا فوتیدا

بیولوژی کرم ایزینیا فوتیدا

ورمی کمپوست حاصل فعالیت بیولوژیک نوعی کرم‌خاکی با نام علمی Eisenia fotida می‌باشد این جانور با تغذیه از موادآلی موجود در طبیعت آن‌ را به کود آلی مغذی تبدیل نموده به گونه‌ای که در حال حاضر این کود به عنوان یکی از غنی‌ترین کودهای آلی بیولوژیک شناخته شده در دنیا کاربرد ورمی‌کمپوست در خواص فیزیکی،‌ شیمیایی و بیولوژیکی خاک تأثیر بسزایی دارد. این کود اصلاح‌کنندة خصوصیات فیزیکوشیمیایی و بیولوژیکی خاک بوده و علاوه بر وزن مخصوص کم، فاقد هر گونه بو، میکروارگانیسم‌های پاتوژن، باکتری‌های غیر هوازی، قارچ‌ها و علف‌های هرز می‌باشد. ورمی‌کمپوست علاوه بر قابلیت جذب آب با حجم بالا، شرایط مناسب جهت دانه‌بندی و قدرت نگه‌داری مواد غذایی مورد نیاز گیاهان را فراهم می‌نماید. ورمی‌کمپوست حاوی عناصر غذایی بسیار غنی به‌ویژه ازت بوده که به‌تدریج آن‌ها را در اختیار گیاه قرار می‌دهد (این نکته از نظر حاصل‌خیزی خاک بسیار پراهمیت است.)

ورمی کمپوست حاصل فعالیت بیولوژیک نوعی کرم‌خاکی با نام علمی Eisenia fotida می‌باشد این جانور با تغذیه از موادآلی موجود در طبیعت آن‌ را به کود آلی مغذی تبدیل نموده به گونه‌ای که در حال حاضر این کود به عنوان یکی از غنی‌ترین کودهای آلی بیولوژیک شناخته شده در دنیا کاربرد ورمی‌کمپوست در خواص فیزیکی،‌ شیمیایی و بیولوژیکی خاک تأثیر بسزایی دارد. این کود اصلاح‌کنندة خصوصیات فیزیکوشیمیایی و بیولوژیکی خاک بوده و علاوه بر وزن مخصوص کم، فاقد هر گونه بو، میکروارگانیسم‌های پاتوژن، باکتری‌های غیر هوازی، قارچ‌ها و علف‌های هرز می‌باشد. ورمی‌کمپوست علاوه بر قابلیت جذب آب با حجم بالا، شرایط مناسب جهت دانه‌بندی و قدرت نگه‌داری مواد غذایی مورد نیاز گیاهان را فراهم می‌نماید. ورمی‌کمپوست حاوی عناصر غذایی بسیار غنی به‌ویژه ازت بوده که به‌تدریج آن‌ها را در اختیار گیاه قرار می‌دهد (این نکته از نظر حاصل‌خیزی خاک بسیار پراهمیت است.) این کود در مقایسه با سایر کودهای آلی دارای میزان عناصر اصلی غذایی بالاتری است. ورمی‌کمپوست علاوه بر عناصر ماکرو مانند ازت، فسفر و پتاسیم که در فعالیت‌های حیاتی گیاه نقش اساسی دارند حاوی عناصر میکرو مانند آهن، مس، روی و منگنز نیز می‌باشد. علاوه بر این با داشتن موادی مانند ویتامین B12 و اکسین عوامل محرک رشد گیاه را فراهم می‌آورند. 

ادامه نوشته

شرایط محیطی برای تولید کرم ورمی کمپوست

شرایط محیطی برای تولید کرم آیزینیا

شرایط محیطی مطلوب برای تولید کرم پوسال (ورمی‌کمپوست):

کرم پوسال (ورمی‌کمپوست) می‌تواند در تمام طول سال تهیه شود، در تابستان در فضای باز و در زمستان در محیط بسته صورت می‌گیرد و بهترین شرایط برای تولید کرم پوسال (ورمی‌کمپوست) به شرح زیر است:
۱- رطوبت ۶۰ تا ۷۰ درصد.
۲- دما ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتیگراد (سلسیوس).
۳ – اسیدیته (ph) حدود ۶ تا ۷٫
رطوبت:
میزان رطوبت بستر باید در حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد باشد و رطوبت بالاتر و پایین‌تر از میزان فوق، فعالیت کرمها را کاهش می‌دهد. بستر کرمها باید مرطوب نگه داشته شود اما خیس نشود. اجازه ندهید که بارش باران به داخل بستر نفوذ کند. زیرا ممکن است باعث غرق شدن کرمها شود. در اماکن روباز نیز ممکن است به سایبان یا پوششی از برگها نیاز باشد تا بتوان بستر را از خشک شدن در هوای گرم تابستان حفظ نمود.
دما:
کرمها در دمای ۵ تا ۴۸ درجه سانتیگراد قادر به زندگی هستند. اما سرعت تولید و تبدیل ضایعات به کرم پوسال (ورمی‌کمپوست) در دمای ۲۰ تا ۳۰ درجه سانتیگراد بهتر انجام می‌پذیرد. برای ایزینیا فوتیدا مناسب‌ترین محدوده دما بین ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتیگراد است. با ایجاد سایه‌بان می‌توان دمای تل کرم پوسال (ورمی‌کمپوست) را بطور آشکاری کاهش داد. توجه به این نکته مهم است که در صورت وجود رطوبت کافی در درون بسترهایی که زیر سایبان است دمای میانگین بستر در همه جای آن بین ۵ تا ۱۰ درجه پایین‌تر از هوای اطراف آن خواهد بود که در پاره‌ای اوقات باید بسیار به این مسئله توجه شود.
اسیدیته (ph ):
کرمهای خاکی قادر به زندگی در ph حدود ۲/۴ (اسیدی) تا ph 8 (قلیایی) و یا بیشتر می‌باشند. اگرچه برای تولید تجاری بهتر است که ph بستر‌ها را حدود ۷ (خنثی) نگهداشت. سطوح ph خاک بستر را بطور مرتب می‌توان با کاغذ لیتموس (تورنسل) و کیت ph بررسی کرد. معمولا آهک و یا کربنات کلسیم را در جهت اصلاح اسیدیته خاک و تنظیم ph به مواد بستر اضافه می‌کنند.
همچنین غلظت بالای نمک تشکیل کوکون و وزن بدن کرمها را کاهش می‌دهد؛ بنابراین پس از سپری شدن یک دوره کمپوست، مواد بستر باید در جهت از بین بردن نمکهای اضافی شسته شوند. پس از این مرحله مواد در عمق ۲۰ تا ۲۵ سانتیمتری بستر قرار خواهند گرفت. آب دهی و شستشو در جهت حذف نمک‌ها، بوسیله غرقاب کردن برای مدت ۵ روز صورت می‌گیرد. این عمل با زیر و رو کردن مواد بستر در روز سوم بهتر انجام می‌شود. پس از مرحله آبدهی و شستشو رطوبت مواد بستر باید در حد مناسب نگه داشته شود.

ادامه نوشته